Van vrijdag 2 oktober t/m zondag 4 oktober was er in Baarlo het jaarlijkse ProgPower festival.
Met bands van over de hele wereld is dit een intiem, gezellig festival voor de liefhebbers van Progressieve en Symfonische Rock. Omdat de meeste fans verbleven in hetzelfde hotel als de bands (Hotel de Berckt) ging de sfeer van de zaal mee naar het hotel, waar de after parties tot in de late uurtjes duurden.
De discussie “wat is Progressief?” werd het hele weekend gevoerd, met als uitkomst dat het iets vernieuwends moest zijn. Dat de meeste bands grunt, clean en scream door elkaar gebruiken maakte het een mooie potpourri van geluid.
Daar de meeste bands op hun albums vol of zelfs bombastisch willen klinken gebruiken ze vaak “dubben” om dit voor elkaar te krijgen. Ze spelen hun instrumenten dan 2 of meerdere malen in op het album. Als je dit ook met de zang doet (mooie dubbele vocalen op verschillende hoogtes) dan krijg je live al snel een probleem als je maar 1 zanger hebt. Op dit festival was het dan ook normaal om een tape op de achtergrond te laten meelopen met de partijen van de stukken die even niet mogelijk waren met de originele bezetting. Voor sommigen was dat een probleem, voor anderen (zoals ik) totaal niet.
Vrijdag:
De eerste dag is sinds een tijdje de vrijdag geworden. Doordat velen van ver komen en deze dag gewoon nog moeten werken (niet iedereen neemt zoals ik een dagje vrij) is dit de dag die langzaam begint en nog niet de top acts toont. Al met al was dit een goede start van het weekend.
De eerste band van het weekend was Cirrha Niva uit Nederland. De nieuwe zanger Legrand kon zich goed presenteren hier. Ik kende de band nog niet, maar voor een openingsband hadden ze goed geluid (wel eens anders meegemaakt). De heren hadden er zin in en dat was te merken. Ook het publiek dat niet meteen allemaal aanwezig was werd goed opgewarmd.
De show moest grotendeels komen van Legrand, maar de gitaristen deden goed hun best om een goede show neer te zetten en het is ze volgens mij goed gelukt. Het Viel me niet eens meteen op dat ik wel een bas horde maar niet zag staan. De bassist bleek in Engeland te zijn voor zijn “andere baas” en kon daarom alleen op tape aanwezig zijn. Het was voor het optreden echter geen probleem.
Door snellere, hardere en rustigere nummers af te wisselen was dit een goede set. Jammer dat de vele gastmuzikanten die ze op hun album hebben hier ook allemaal via samples te horen waren, maar dat was zoals eerder vermeld wel de tendens van dit weekend.
Na een uur spelen zat het er voor de heren op en kunnen ze terug kijken op een geslaagd optreden.
Het Zweedse Cloudscape mocht als tweede optreden en de zaal werd meteen iets voller. Hiervoor kwamen veel fans naar Baarlo. Je kon meteen merken dat de heren iets meer ervaring hadden dan Cirrha Niva, want de hele show liep gesmeerd. Zanger Mike Andersson liet zich van zijn beste kant zien en Gitarist Bjorn Eliasson stond hem goed bij. Aan de lach van Bjorn was goed te zien dat hij plezier had in het optreden. De drukke zanger Mike zorgde er af en toe voor dat Bjorn niet meer bij kwam van het lachen.
Door de energie die deze band uitstraalde heb ik hier zeer veel foto’s gemaakt. Het beweeglijke van de zanger zorgde er helaas wel voor dat veel foto’s bewogen waren.
Het optreden hier op ProgPower was een exclusief optreden. In het tweede deel van 2009 doen ze geen andere optredens. ProgPower is een belangrijk festival voor de heren want in 2005 speelden ze hier hun eerste optreden buiten thuisland Zweden.
Met drie albums op zak (Cloudscape Crimson Skies en Global Drama) kon het niet anders dan dat dit een gevarieerd programma ging worden. Alle drie de albums passeerden de revue waarbij vooral de tempo nummers goed warden ontvangen door het publiek. Frontman Mike had goed contact met het publiek en het publiek deed goed met hem mee. Met een iets vollere zaal (hij zat nog niet helemaal vol) was dit een nog mooier concert geweest, maar ik denk dat iedereen energie spaarde voor de andere bands.
Vanwege de nadruk op het laatste album was dit voor mij een concert die goed liet zien wat Cloudscape vandaag de dag eigenlijk is: Een goede band die niet al te zware Prog speelt.
Nog meer Zweedse Prog. De afsluiter van de eerste avond had de zaal goed vol gekregen. Iedereen die nog ‘s middags moest werken waren ondertussen ook gearriveerd.
De 5 heren hadden minder lol dan Cloudscape, maar de set zat goed in elkaar. Toch mistte ik hier de sfeer die er was bij Cloudscape. Zanger David stond zijn mannetje en probeerde het hele publiek te behagen, maar gitarist Johan probeerde vooral goed over te komen bij de vrouwen (schijn niet helemaal gelukt te zijn, maar dat is een ander verhaal).
Het optreden was goed, maar niet super voor mij. Soms mis je gewoon een vonkje om spontaan te vlammen bij het optreden.
Alle 4 de albums kwamen aan bod, maar voor mij is Cloudscape de act van deze avond. Ik ben even bij de bar gaan hangen om alles op afstand te bezien. Het geluid was daar beter, maar de sfeer minder. Jammer. Een redelijke afsluiter van een goede eerste dag ProgPower (mede door Cloudscape).































T - Anti-Matter Poetry
Soul Rapists? Daar sla je steil van achterover!
Occultfest 2010
Valient Thorr - Stranger
Reaping Death Tour: Watain + Destroyer 666 + support in Poppodium Romijn
Atlantida met nieuwe clip voor Secanje
Rene klase qua foto s!
verslag ok zeer sterk!
Inderdaad perfect Rene! En hopelijk is dit het begin van ‘n hele reeks concertverslagen!!!
Het ging on eigenlijk alleen maar om je whiskey…
Jammer dat je zondag al op tijd weg moest je hebt een geweldige after party gemist. De irritante oude kerel was in de kelder in slaap gevallen…