Cilice: Psychotic Mindwarp Tour report

Het Amsterdamse math metal gezelschap Cilice trok eerder dit jaar al door 20 landen in Europa tijdens de Deranged Headtrip Tour 2009. De mannen zitten echter niet niet stil, want vorige maand reisde de band voor de Psychotic Mindwarp Tour nogmaals af naar Rusland, Estland, Letland en Litouwen. Gitarist Theo Holsheimer was zo aardig om de daar beleefde avonturen met ons te delen. Hieronder kun je zijn tourreport lezen.

29-9-2009 Dinsdag nacht, 23.00 uur
vertrek richting Rusland. Grens Duitsland over, gelijk al raak. Stopteken, politiemannen met zaklantaarns, openen achterklep. Weer die vraag, ” haben sie droge?”  Wat een obsessie. Een vette joint op z’n tijd is dan ook niet verkeerd.

30-9-2009 Woensdag
8.00 ’s ochtends, Berlijn, dat schiet op. Althans dat denken we, overdag Polen, ’s nachts Litouwen door.
Onverlichte verlaten wegen, regen, flikkerende oranje stoplichten. Vanuit het niets een stopteken, 4 uur in de ochtend, snelheidsovertreding. Corruptie…. de uniformen ontvangen 40 euro handje contantje. Lekkere bijverdienste zo, de 80 euro bon niet uitgeschreven.

1-10-2009  Donderdag
Letland door. 7.00 uur, aankomst Russische grens.
Bij het passeren van kilometer lange rij van vrachtauto’s sluiten we aan bij een lange stoet van personenauto’s.
Mmmm, grens gesloten, zal zo wel open gaan.
Komt beweging in de rij, zeer traag, een slak is er nog Speedy Gonzales bij.

Grenspost Rusland nummer een:
een nors wijf checkt de paspoorten, visa en autopapieren. Ieder moet een formulier invullen.

Grenspost twee:
Doublecheck. De paspoorten, visa, ingevulde formulieren weer zeer, zeer nauwkeurig onder de loep nemend.  ‘Ja hallo ..we maken onze paspoorten op een cracker!’  uitspraak Matthias, de humor erin houdend. Zo’n controle op controle…  slim, uitnodigend voor tourisme, binnenhalen van buitenlandse valuta, spekken van de economie ………… not!
Uiteindelijk de begeerde stempels, kunnen verder.

Grenspost drie:
Bus word apart genomen, motorklep open, achterklep open. Afkeurende blikken van douaniers, zoveel apparatuur. Op voorbereid  tonen we de lijst met serienummers van apparatuur. Niet voldoende, ieder van ons moet tot in tweevoud toe formuleren invullen. Hoeveelheid handbagage, persoonlijke apparatuur-instrumenten met serienummers en geldwaarden. ”Is goed, wat julie willen.”
Inmiddels staan we al 6 uur vast. Tijd begint nu toch echt te dringen, de show in St Petersburg, 4 uur rijden. Al te laat voor de soundcheck. Man in uniform stapt de bus in en lijdt ons naar een loods. Binnen, uitladen. Flightcases, drumkoffers, gitaartassen gaan open. Drugshond snuffelt er lustig op los. Alle gear wordt gefotografeerd, zeker net een nieuwe camera gekregen. Leuk he, muziek maken. Alles weer de bus in en terug gesommeerd naar de oude plek. Wachten, wachten en wachten. Ontvangen dan kopieën van de zojuist genomen foto’s. Bij het verlaten van Rusland moeten deze overhandigd worden. Leuk vooruitzicht, een nieuwe controle.

Na 8 uur douane richting het noorden, de Baltische zee.
Het plan .. aankomst venue, als een speer uitladen, linecheck, spelen. Keep on dreaming.
22.30 aankomst St Petersburg. In het verleden de hoofdstad, nu bekend als de meest westerse stad van Rusland.
Verlichte pleinen, grachten, brede lange rechte straten, parken en paleizen.
De club Zocolo, opgewacht door fans. Voelt goed maar helaas, geen show, 23.00 curfew.
Ontvangst met thee en tosti’s, stilt de honger.. dacht het niet. Ach, positivo’s als we zijn, ervaring rijker, nieuwe spelregels. Persoonlijke contact met promotor is gelegd.Terug de bus in, nachtelijk tocht naar Moskou.

2-10-2009  Vrijdag  Moskou
ochtendspits
11.30 centrum Moskou, gratis parkeren. Het rode plein, hart van Moskou. Cilice een attractie? Japanse touristen willen met ons op foto’s. Ach ja, zulke knappe jongens.. haha.
Vitalie, de promotor, pikt ons op. Ons slaapverblijf, de flat van zijn moeder, weer die gastvrijheid. Geeft gelijk een beeld van  huissituatie, stammend uit het communistische tijdperk. Twee slaapkamers, douche, wc en een balkon. Het kleine keukentje dient ook als huiskamer. Eten, douchen, chillen.

17.00 naar de club, met Vitali en compagnon Denise.
Aktovity. een voormalige fabriekshal, nu een alternatief podium. Drie weken geleden opende de Moskou band ‘Reign The Absolute’ voor Textures, vandaag dus voor ons. We krijgen de groeten van onze landgenoten, tof.
Spannend, eerste show zonder zang. Vanwege ongelukkige omstandigheden heeft Daniel helaas moeten afzien van de tour. Onderweg op reis heeft Remko vocal samples bewerkt en toegevoegd op de sequence tracks. Ook ik heb samples ingeladen, Roland SP40. Dat wordt improviseren, linkerhand gitaar fretwerk, rechterhand sampler knoppenwerk.
Wat zal het worden? Weten wij ook niet. Gaan op, nieuwsgierige afwachtende blikken. Beuken, gaan met die banaan.
Mijn Engl midipedaal is fucked up, na show bij grof vuil. Door raggen, bluffen. Applaus. Na Afloop, staat vol bij de merchandise, veel belangstelling. Succes, we did it. Opluchting, de kop is eraf. Op de foto met fans en bands, complimenten, respect. Wanneer we terugkomen? Terug in ons appartement. Bier, eten, slaap.

3-10-2009 Zaterdag
De show in Pskov, TIR club is gecanceld, een off-day. Vitali en Denise pikken ons op, leuke plekjes Moskou.
Het Rode Plein, het Kremlin, Mausoleum van Lenin, Pokrovkathedraal. Remko en ik doen er een foto shoot voor het blad ‘ De Gitarist’. Matthias schiet een mooi plaatje. Populaire plek, gezien het toerisme en de vele bruidspaartjes.Tel zeker tien limo’s.
Zuidwesten van Moskou de Mussenheuvels, bezien vanuit hier het Olympisch Stadion Loezjniki (1980) en de sky line van Moskou. Kraampjes met onzin souveniers. Eten pannenkoeken met toppings naar keuze. Zalm, kaviaar, typisch Russisch. Aan Vitali de vraag ‘ waar is Moskow nou trots op ?’  Antwoord ‘ het metro netwerk, met meer dan 200 stations’. Het is dan ook een stad met 18 miljoen inwoners. Wat ons opvalt, dames met sexy blote benen.
Een oorlogsmonument 1940-45. Een laan van rood verlichte fonteinen siert het grote plein. Aan de rand een immens hoge pilaar, rondom de gehele lengte beeldhouwwerk van het oorlogstafereel met vermelding van Russische steden, indrukwekkend.
Dan moet er geïnternet worden, dat kan. In de reusachtige grote Mac Donald, hartje centrum, de eerste vestiging van Rusland.
Inmiddels stikt het hier van de Mc Donald’s, westerse merken en winkelketens. Geld uitgeven, geen probleem, wisselkantoortjes en ATM’s overal.

4-10-2009 Zondag
24.00 vertrek naar Novgorod
Terug naar het noordwesten, de tocht zal 6 uur duren. Tanken. De eerste beste benzinestation is gesloten, staat er vol met hoertjes. De volgende dan, succes. Diesel, 50 cent de liter en eten. Ook hier tankstations met koffie, broodjes en meer. Twee dronken taxichaufeurs, gecharmeerd van onze aanwezigheid, stappen na vele handdrukken hun taxi in. Je zal maar nietsvermoedend hun klant zijn. On the road again. Weinig verkeer, onverlichte wegen. Wanneer verlichte wegen opdoemen, naderen we entree van een dorp. De snelheid extra in de gaten houdend. Vaak politie aan de kant van de weg, geen zin in confrontatie. Zes uur ’s ochtends, Novgorod. Parkeren, slapen.
Ik ontwaak, 10 uur, druilerig weer. Ga op verkenning uit. Shopping malls, kleding, bontmutsen, vis. Dan op de audio afdeling van een ander warenhuis. Ik grijns, zijn ze hier homo vriendelijk of kennen ze hier geen Engels? Een housebeat met een vrolijk deuntje met de tekst ‘ I’m proud to be gay !’ galmt over de afdeling.

Half drie, time to move. Niet zo snel. Verrassing, linkerband half leeg. De banden hebben dan ook wat te lijden bij dit soort trips, wegen als gatenkaas. Een compressor is snel gevonden, banden terug op spanning.
Het is even zoeken, de Stereo Bar bevindt zich op een troosteloos verlaten industrie terrein. Punk en melodische hardcore bands openen, de kids gaan hard. Wij gaan hard, het slaat aan. Zoals in Moskou en St Petersburg ook hier veel 24 uur shops, pannenkoek time. Ons onderkomen, weer zo’n typisch voormalig communistische flat. Toegang tot flat met cijfercode. De entreehal in vervallen staat. Klein woon oppervlakte. Ik en Matthias vinden het wel best, slapen in de bus. Beter ook met zoveel apparatuur in bus.

5-10-2009 Maandag
Travelday
Een volle dag reizen. Bestemming: Talin, hoofdstad Estland.
Keuze uit twee routes: over St Petersburg, goed wegdek maar een hel van een grenspost.
Of op aanraden via de stad Pskof, inclusief wegdek traject waar het asfalt nog moeten uitgevonden. Tourbus met rupsbanden volgende keer maar? Wel een gemakkelijker grenspost. De keuze is gemaakt.
Regenachtig weer, een landelijk glooiend groen-geel landschap, de herfstkleuren. Door agrarische dorpjes, appels te koop, hoog opgestapeld in emmertjes langs de weg. Tegenliggers signaleren met koplampen, politie, we minderen vaart.
Vergane glorie, werkelijk alles hier is in staat van verval. De huizen, voornamelijk van hout met golfplaat daken, zijn ingezakt, schots en scheef. De verf kleuren als geel, groen en blauw zijn vaal, likkie verf misschien? Een wirwar van bovengrondse gasleidingen doorkruisen dorpen en steden. Verpauperde fabrieken, verwrongen staal, roest, zwartgeblakerd.
Door het centrum van Pskof, een middelgrote oude hanzestad.
De buitenwijken scheve flats. Timmermansogen van een dronken Rus, met twee houten ogen, waterpas kennen ze hier niet.
Inmiddels 22.00 uur, donker, koud, de grens. Laatste roebels, liters motor olie inslaan. Vier keer zo goedkoop, genoeg voor de komende jaren.

Grenspost nummer een:
weer de bekende formuleren invullen, motorklep open, drugshond.

Bij de volgende grenspost:
paspoorten en visa weer zeer zorgvuldig gecheckt.

Een uur later staan we voor de grens van Estland.
De vraag naar hoeveelheid meegebrachte sigaretten en drank? Slechts enkele flessen wodka.
Bij de aanblik van de vol geladen bus zucht de custom douane, rij maar door.
Zo, dat ging snel, slechts anderhalf uur.
Arriveren tegen 24.00 in Tallinn, vinden weer een plek.

6-10-2009 Dinsdag,
Talinn-Estland@Follow Your Dreams Studios
De ochtend, Matthias en ik op verkenning.
Het oude centrum, ommuurd door oude stadsmuur. In trek bij toerisme met haar middeleeuwse torens, oude koopmanshuizen en pakhuizen. X-change kantoortjes all over the place.
Kronen voor euro’s, koffie met gebak. Terug bij bus, de rest is ontwaakt. Bloody Mary in de maak, mijn cadeautje voor thuis, fles wodka, gaat eraan. Erg lekker. Philipp is zijn jas kwijt. Bij nader onderzoek onze conclusie: diefstal. Raampje van de bus stond wel erg ver open, tijdens onze slaap beroofd.

Aankomst Follow Your Dreams Studio, een club? een oefenruimte complex dus.
We bellen de promotor wat de bedoeling is. Een last minute gig, hij garandeert ons een volle opkomst,. O.k, we’ll stay.
De ruimte, een vierkant oefenhok. Tot aan het plafond eierdozen aan de muur. We maken een soundje, best o.k. Nieuwsgierige bezoekers lopen in en uit.
Een local grindcore band opent, hok vol bezoekers. Philipp en Remko wisselen ondertussen snel de rotte linker achterband.
Dan aan ons de beurt, instrumental industrial polder sample math metal, of zoiets. Vette show, een succes. Na afloop in gesprek met vele nieuwe gezichten en enthousiaste promotor. Het bekende signeerwerk van posters, stickers.
Onverwacht bezoek, 2 agenten. Na een half uurtje verdwijnen ze.
Het oefenhok, nu ons hotel. Slaapzakken, matjes tussen de versterkers. Tom Waits klinkt, gedempt licht, relaxte vibe. Welterusten.

7- 10- 2009  Woensdag,
Riga- Letland@Depo
Al in de ochtend, vaag gitaargerommel klinkt uit een van de oefenruimtes. We nemen afscheid.
Grote shoppingmall in, kip met brood als ontbijt. Matthias is jarig, nog vele jaren bro!  Tomatensap met wodka, gevaarlijk lekker. Estland loopt over in Letland, 18.00 aankomst Riga, met haar 800.000 inwoners de grootste stad van de Baltische landen. We kennen de weg, al voor de 4de keer hier. Club Depo,met aan de overkant ons hostel. Douchen, pppfff, was wel nodig.
Wederzien met onze vrienden van tech metal band ‘Lassi The Cat’. Meer supports op het programma, toffe shows. Volle bak, CiliCe fans, naamsbekendheid. Voor velen de vraag ‘ where is your singer? ‘
Tja, hadden het ook graag anders gezien. ‘Personal family problems’ . CiLiCe cancelt niet zomaar een tour, respect voor onze attitude. Heftige moshpit van begin tot eind. De hoeveelheid CiLiCe posters en stickers slinkt zienderogen, zo ook de inhoud van onze bierglazen. Matthias aantreffend in foutus houding op de bank, alcohol takes over.

8- 10- 2009 Donderdag,
Liepaja, Fountaine Palace
Paar uurtjes slaap. Afspraak, 9.00 uur, backline de bus inrossen. Nou ik toch wakker ben, een rondje Riga doen. De oude stad .. monumentale gebouwen, kerken, wisselkantoortjes, toeristen. Richting het treinstation gigantische overdekte markt hallen.. vlees, vis, kleding etc. etc. Bedelaars, oude vrouwtjes bieden panty’s en sokken aan.
Liepaja, belangrijke havenstad, in zuidwesten van Letland. De helft van haar inwoners is hier Russisch.

De Fountaine Club. Donderdag avond, niet de drukst bezochte avonden hier. What the fuck, blazen met die zooi, dikke sound. Toevallige ontmoeting met muzikanten, een supportband van een half jaar terug. Vieren hier een feestje, wij vieren mee. Backstage, de wodka fles al snel tot de bodem. Kijkje nemen in de Prison Bar: beer, girls, rock&roll. Shit, te laat, de strip club is al gesloten. Fountaine Hotel in, heeft stijl. Ruime entree, smaakvol, goud en donkerrood, Spaanse tegels, Perzische tapijten, sofa’s, Egyptische beelden. Hotelkamer met haar kingsize bedden. Een douche waar je niet van onder vandaan wilt komen. Tot morgen.

9- 10- 2009  Vrijdag off day
Uitslapen, chillen. Ontbijt, kip met lasagne. s’ Nachts de Prisonbar: pizza, Led Zeppelin, naakt, paal danseressen, bier & Jägemeisters, vage figuren, dronken dansend uitgaanspubliek, rock&roll.

10- 10- 2009  Zaterdag
Litouwen, Vilnius
Afscheid van onze agent Edgars, gastheer Louie en vrouw.
Zes uur rijden Vilnius, hoofdstad Litouwen, culturele hoofdstad 2009.
Laatste show deze tour. BIX, een aangenaam muziekcafé, ligt in het historisch centrum. Britpop klink,. Mag harde nederpop ook ? Drinken en eten naar keuze, cool. Verrassing: onverwacht bezoek Sabina, diehard Cilice fan, met vriendinnen. Zo brachten we tijdens een eerdere tour drie nachten bij haar door in Kaunas, 150 klm verderop.
Show loopt soepel, klinkt als een balletje, compact. Vette improvisatie tussenstukken, houden we erin. Na de show socializen, bijna te gezellig, maar houden vast aan plan, ’s nachts rijden. Zoveel mogelijk ophoudend verkeer als tractors en vrachtwagens vermijdend, zeker in het grote Polen met haar eenbaanswegen.

11- 10- 2009  Zondag thuiskomst
Nonstop rit. Dan tegen 17.00 uur vele benzinestations, schreeuwende neonreclame brandstof prijzen, trucker standplaatsen, hotels, billboards seksclubs, hoertjes langs de weg. Het grensgebied Polen – Duitsland.
Tegen 23.00 Amsterdam, back home. Een kleine 2 weken van huis, 7000 klm op de teller rijker. Weer een heel avontuur, was het zeker waard. In het voorjaar 2010 staat een nieuwe tour gepland in deze contreien.